Kowalow

 nasza genealogia

Władysław Jozafat Sapieha

mężczyzna 1652 - 1733  (80 lat)


Info o osobie    |    Notatki    |    Wszystko    |    PDF

  • Nazwisko Władysław Jozafat Sapieha 
    Urodzenie 5 list. 1652  Kosów Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją 
    Płeć mężczyzna 
    Zgon 13 mar. 1733  Wisznice Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją 
    ID osoby I3373  Ковалів - Kowalów - Kovaliv
    Ostatnia modyfikacja 14 list. 2013 

    Ojciec Krzysztof Franciszek Sapieha,   ur. 2 luty 1623,   zm. 5 wrz. 1665  (wiek 42 lat) 
    Matka Helena Solomerecka,   zm. 1667 
    ID rodziny F1157  Arkusz rodzinny  |  Family chart

    Rodzina Krystyna Sanguszko,   ur. 1679,   zm. 1756  (wiek 77 lat) 
    Dzieci 
     1. Karol Józef Sapieha,   ur. przed 1718,   zm. 20 mar. 1768  (wiek > 50 lat)
     2. Ignacy Piotr Sapieha,   ur. przed 1721,   zm. 15 kwie. 1758, Różana Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją  (wiek > 37 lat)
    Ostatnia modyfikacja 29 sty. 2015 
    ID rodziny F1158  Arkusz rodzinny  |  Family chart

  • Notatki 
    • Władysław Jozafat Sapieha (ur. 5 listopada 1652 w Kosowie, zm. w Wisznicach 13 marca 1733) – wojewoda brzeskolitewski od 1709, wojewoda miński od 1699, krajczy wielki litewski od 1684.

      Był synem Krzysztofa Franciszka.

      Uczył się w kolegiach jezuickich w Braniewie i Lublinie, następnie studiował w Pradze i w Wiedniu. Zwiedził także Niemcy, Francję i Hiszpanię. Przebywał na dworze cesarza Leopolda I.

      Po powrocie do kraju uczestniczył w bitwie pod Chocimiem, a także w kampanii ukraińskiej 1674 Michała Kazimierza Paca.

      W 1681 został mianowany cześnikiem wielkim litewskim. Uczestniczył w wspierającą odsiecz wiedeńską wyprawie wojsk litewskich na Słowację i Węgry. W 1684 otrzymał krajczostwo litewskie. W 1689 posłował na sejm. W 1691 został wybrany wicemarszałkiem Trybunału Koronnego.

      W elekcji 1697 popierał księcia Contiego, lecz szybko uznał Augusta II. We wrześniu 1699 został wojewodą mińskim. Związany z Karolem Stanisławem Radziwiłłem nie poparł Sapiehów z linii różańskiej w konflikcie ze szlachtą litewską. Podczas wojny północnej pozostał po stronie Augusta II. Mimo nacisku rodziny długo wahał się z uznaniem Stanisława Leszczyńskiego, co ostatecznie uczynił w lipcu 1707, nie podejmując jednak żadnych dalszych działań w kierunku jego wsparcia.

      Wierność Augustowi II została mu wynagrodzona – w październiku 1709 otrzymał województwo brzeskolitewskie i rotmistrzostwo chorągwi petyhorskiej. W 1713 był marszałkiem Trybunału Litewskiego. Równolegle brał też udział w pracach Trybunału Koronnego. W 1720 posłował na sejm.

      W 1729 przygotowywał na Litwie antydworską konfederację popierającą Stanisława Leszczyńskiego.

      Zmarł w Wisznicach 13 marca 1733.

      Był ojcem Karola Józefa.
      Artykuł pochodzi z Wikipedii.