Kowalow

 nasza genealogia

Krzysztof Franciszek Sapieha

mężczyzna 1623 - 1665  (42 lat)


Info o osobie    |    Notatki    |    Wszystko    |    PDF

  • Nazwisko Krzysztof Franciszek Sapieha 
    Urodzenie 2 luty 1623 
    Płeć mężczyzna 
    Zgon 5 wrz. 1665 
    ID osoby I3362  Ковалів - Kowalów - Kovaliv
    Ostatnia modyfikacja 14 list. 2013 

    Ojciec Fryderyk Sapieha,   zm. 1626 
    Matka Ewa Skaszewska,   zm. 1642 
    ID rodziny F1153  Arkusz rodzinny  |  Family chart

    Rodzina Helena Solomerecka,   zm. 1667 
    Dzieci 
     1. Władysław Jozafat Sapieha,   ur. 5 list. 1652, Kosów Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją,   zm. 13 mar. 1733, Wisznice Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją  (wiek 80 lat)
    Ostatnia modyfikacja 29 sty. 2015 
    ID rodziny F1157  Arkusz rodzinny  |  Family chart

  • Notatki 
    • Krzysztof Franciszek Sapieha herbu Lis (ur. 2 lutego 1623, zm. 5 września 1665), krajczy wielki litewski, pułkownik królewski.

      Był synem Fryderyka, bratem Jana Fryderyka, Tomasza Kazimierza i Aleksandra Kazimierza.

      Uczył się w Kolegium Nowodworskiego w Krakowie. W 1638 rozpoczął studia na Akademii Krakowskiej, po czym kontynuował studia w Bolonii (1641).

      Po powrocie do kraju został dworzaninem Władysława IV, a po jego śmierci Jana Kazimierza. Brał udział w bitwie pod Żółtymi Wodami, gdzie prawdopodobnie dostał się do niewoli. Brał udział w poselstwie Adama Kisiela do Chmielnickiego. Brał udział w bitwie pod Piławcami. W roku 1649 przebywał ze swoją rotą kozacką pod Zborowem. W 1651 uczestniczył w bitwie pod Beresteczkiem i Białą Cerkwią. W 1652 nie zdążył na pole bitwy pod Batohem, co ocaliło jego chorągiew. W 1653 pod rozkazami Czarnieckiego uczestniczył w walkach z siłami Iwana Bohuna. W styczniu 1654 w walkach granicznych wpadł do niewoli tureckiej, z której wykupił się w październiku 1654.

      Jesienią 1655 walczył z wojskami rosyjskimi, biorąc udział m.in. w obronie Brześcia Liteskiego i zakończonej porażką bitwie pod Wierzchowiczami. Trudno powiedzieć, czy prawdziwe są zapisy zarówno o przyjęciu przez Krzysztofa Franciszka protekcjcji szwedzkiej w październiku 1655, jak i o jego udziału w obradach konfederacji tyszowieckiej w grudniu 1655. Na pewno w lutym 1656 został wysłany przez hetmana Sapiehę do zaatakowania Tykocina. Ze względu na przeważające siły idącego na odsiecz Bogusława Radziwiłła wycofał się, tracąc straż tylną. Brał udział w rozgromieniu wojsk Bogusława Radziwiłła w bitwie pod Janowem. Wraz z wojskami hetmana Sapiehy blokował wojska Karola Gustawa w widłach Wisły i Sanu, zdobywał Lublin (9-12 kwietnia) i Warszawę (28-30 lipca). Podczas kampanii 1657 przeciwko Jerzemu Rakoczemu przez kilka miesięcy dowodził całą armią litewską.

      W marcu 1658 dostał za zasługi podstolostwo litewskie, a także starostwo i leśnictwo bielskie w dzierżawę na trzy lata. Na sejmie 1658 bronił interesów wojska litewskiego, wśród którego miał ogromne poparcie. Jesienią 1658 brał udział w wyprawiie na Moskwę. 4 stycznia 1659 otrzymał pełne stolnikostwo litewskie. W 1660 ponownie walczy z Moskalami, biorąc udział w zwycięskiej bitwie pod Połonką. Wysłany przez hetmana Sapiehę za uciekającym Iwanem Andrzejewiczem Chowańskim, którego wojska udało mu się rozbić 31 października. W grudniu 1660 został wysłany jako poseł do króla w celu wypłaty zaległego żołdu i przekazania wojsku dóbr po zmarłym Januszu Radziwille. Przy królu przebywał w styczniu 1661, lecz swego celu nie udało mu się osiągnąć.

      W 1661 posłował na sejm. 22 lipca 1661 otrzymał urząd krajczego wielkiego litewskiego.

      Brał udział w wojnie z Moskwą roku 1661, m.in. w oblężeniu Kowna w grudniu 1661.

      W 1662 ponownie posłował na sejm, biorąc udział w pracach komisji skarbowej w Wilnie. W 1663 starał się o buławę polną, jednak stosunki pomiędzy Janem Kazimierzem a Pawłem Sapiehą stawały się coraz bardziej napięte, co spowodowało brak poparcia królewskiego dla oddania obu buław litewskich w ręce rodu Sapiehów. Posłował na sejmy 1664 i 1665.

      Zmarł 5 września 1665.

      Był ojcem Władysława Jozafata.
      Artykuł pochodzi z Wikipedii.