Kowalow

 nasza genealogia

Mikołaj Sapieha

mężczyzna 1581 - 1644  (63 lat)


Info o osobie    |    Notatki    |    Wszystko    |    PDF

  • Nazwisko Mikołaj Sapieha 
    Urodzenie 1581 
    Płeć mężczyzna 
    Zgon 14 mar. 1644  Lublin Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją 
    ID osoby I3348  Ковалів - Kowalów - Kovaliv
    Ostatnia modyfikacja 14 list. 2013 

    Ojciec Mikołaj Sapieha,   ur. przed 1545,   zm. 1 list. 1599, Brześć Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją  (wiek > 54 lat) 
    Matka Anna Wiśniowiecka 
    ID rodziny F1150  Arkusz rodzinny  |  Family chart

    Rodzina 1 Jadwiga Anna Woyna,   zm. 1642 
    Dzieci 
     1. Kazimierz Melchiades Sapieha,   ur. 1625,   zm. 10 sty. 1654, Krzepice Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją  (wiek 29 lat)
     2. Jan Ferdynand Sapieha,   ur. 1629,   zm. 27 mar. 1659  (wiek 30 lat)
     3. Halszka Sapieha,   zm. 1661/62
     4. Teresa Sapieha
     5. Joanna Petronela Sapieha,   zm. po 1686
    Ostatnia modyfikacja 29 sty. 2015 
    ID rodziny F1151  Arkusz rodzinny  |  Family chart

    Rodzina 2 Elżbieta Prusinowska,   zm. po 1648 
    Ostatnia modyfikacja 29 sty. 2015 
    ID rodziny F1152  Arkusz rodzinny  |  Family chart

  • Notatki 
    • Mikołaj Sapieha Pius (Pobożny) herbu Lis (ur. 1581, zm. 14 marca 1644 w Lublinie) – wojewoda brzeskolitewski i miński od 1638.

      Był synem Mikołaja i bratem Krzysztofa.

      W młodości odbył podróż edukacyjną wraz z bratem Krzysztofem po zachodniej Europie, studiując m.in. w Wiedniu, Trewirze i Moguncji w 1608, Paryżu w 1609-1610, Madrycie w 1611. Przebywali także w Rzymie (1612) i na Malcie w 1613. W październiku 1613 wracają do Kodnia.

      Po powrocie do kraju usiłował podjąć karierę polityczną, która mimo poparcia Lwa Sapiehy nie rozwinęła się. W 1621 posłował do sejmu, w 1622 wybrano go na deputata do Trybunału Litewskiego.

      W latach 1625-1627 przebywał ponownie za granicą, głównie we Włoszech.

      Brał udział w pogrzebie Zygmunta III Wazy, jako chorąży wielki litewski niosąc chorągiew Wielkiego Księstwa Litewskiego. Jako marszałek Trybunału Litewskiego witał króla i królewicza powracających spod Smoleńska. Był posłem na sejmy lat 1637 i 1638. W lipcu 1638 został mianowany wojewodą mińskim, a w listopadzie tegoż roku wojewodą brzeskim. Jako wyraz poparcia przez króla dla osłabionego rodu Sapiehów i przeciwstawieniu ich Radziwiłłom można odebrać mianowanie Mikołaja w 1642 kasztelanem wileńskim.

      Ufundował kościół św. Anny w Kodniu, którego poświęcenie odbyło się 8 stycznia 1636.

      Był ojcem Kazimierza Melchiadesa i Jana Ferdynanda.
      Pielgrzymka i ekskomunika

      Na temat Mikołaja zachowała się następująca legenda, nie znajdująca niestety, mimo swojej barwności poparcia w źródłach historycznych:

      Około pięćdziesiątego roku życia Mikołaj zapadł na chorobę (prawdopodobnie tropikalnego pochodzenia), która prawie całkowicie pozbawiła go sił i energii. Ponieważ w ówczesnej opinii wywołane tą chorobą tchórzostwo stanowiło najcięższą hańbę, odbdbył pielgrzymkę do Rzymu w nadziei na uzdrowienie. Uzdrowienie rzeczywiście nastąpiło, po długotrwałych modlitwach przed obrazem Matki Boskiej Gregoriańskiej, nazwanego później Matką Bożą Kodeńską. Dogłębnie poruszony tym uzdrowieniem postanowił za wszelką cenę zdobyć ten obraz dla Polski. Nie było to jednak możliwe w drodze legalnej (proszeni o poparcie kardynałowie nie ośmielali się nawet wspomnieć papieżowi Urbanowi VIII zwanego "Szalonym Matteo" o prośbie pozbawienia Rzymu tego słynącego wieloma cudami obrazu), toteż w 1630 r. Mikołaj Sapieha Pobożny wykradł ten obraz i uciekł z nim do Polski. Brawurowa ucieczka była niezwykle trudna, bo kradzież szybko wykryto i cała Italia została zmobilizowana dla schwytania zbrodniarza i odzyskania obrazu. Sapieha jednak omijał miasta i drogi, prowadząc swoją zbrojną grupę wyłącznie po górskich bezdrożach Italii, a potem koło Zagrzebia i przez Węgry i Lwów do swoich posiadłości i umieścił ten obraz w kościele w Kodniu.

      Papież Urban VIII ekskomunikował Mikołaja Sapiehę Pobożnego. Kara ta została zdjęta po tym, kiedy senator Mikołaj Sapieha Pobożny skutecznie przeciwstawił się planom króla Władysława na poślubienie protestantki - księżniczki Elżbiety Neiburskiej.

      Historię tę po raz pierwszy opublikował prawnuk Fryderyka Sapiehy, brata Mikołaja, Jan Fryderyk Sapieha.

      Za naszych czasów jest rozpowszechniona dzięki książce Zofii Kossak-Szczuckiej Błogosławiona Wina, Warszawa 1953.
      Artykuł pochodzi z Wikipedii.