Kowalow

 nasza genealogia

Jan Stanisław Sapieha

mężczyzna 1589 - 1635  (45 lat)


Info o osobie    |    Notatki    |    Wszystko    |    PDF

  • Nazwisko Jan Stanisław Sapieha 
    Urodzenie 25 paź. 1589  Mołodeczno Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją 
    Płeć mężczyzna 
    Zgon 10 kwie. 1635  Lachowicze Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją 
    ID osoby I3260  Ковалів - Kowalów - Kovaliv
    Ostatnia modyfikacja 14 list. 2013 

    Ojciec Lew Sapieha,   ur. 4 kwie. 1557, Ostrowno Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją,   zm. 7 lip. 1633, Wilno Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją  (wiek 76 lat) 
    Matka Dorota Firlej,   zm. 1591 
    ID rodziny F1106  Arkusz rodzinny  |  Family chart

    Rodzina 1 Anna Scholastyka Chodkiewicz,   ur. 1604,   zm. 1625  (wiek 21 lat) 
    Dzieci 
     1. Karol Sapieha
    Ostatnia modyfikacja 29 sty. 2015 
    ID rodziny F1111  Arkusz rodzinny  |  Family chart

    Rodzina 2 Gryzelda Wodyńska 
    Ostatnia modyfikacja 29 sty. 2015 
    ID rodziny F1112  Arkusz rodzinny  |  Family chart

  • Notatki 
    • Jan Stanisław Sapieha herbu Lis (ur. 25 października 1589 w Mołodecznie, zm. 10 kwietnia 1635 w Lachowiczach) – marszałek wielki litewski od 1621, marszałek nadworny litewski od 1617, starosta słonimski.

      Był synem Lwa, bratem Krzysztofa Michała i Kazimierza Leona.

      W latach 1599-1603 uczył się u jezuitów w Akademii Wileńskiej, następnie w latach 1603-1605 w kolegium jezuickim w Braniewie. Dalszą naukę kontynuował za granicą w Würzburgu, Frankfurcie nad Menem i Paryżu. Do kraju powrócił w 1608.

      W 1609 został przyjęty na dwór Zygmunta Wazy. W charakterze dworzanina brał udział w wyprawie smoleńskiej, gdzie po upadku Smoleńska otrzymał za zasługi urząd podstolego wielkiego litewskiego (grudzień 1611).

      W 1612-1613 odbył drugą podróż zagraniczną po krajach Rzeszy i po Włoszech. Asystował przy wyborze nowego cesarza Rudolfa II.

      W 1621 został mianowany marszałkiem wielkim litewskim. W tym też czasie zaprzyjaźnił się z królewiczem Władysławem. Wypowiadał się za zwiększeniem wysiłków w zajęciu przez Władysława tronu moskiewskiego, prewencyjnej likwidacji chanatu krymskiego oraz jak najszybszemu rozwiązaniu problemu szwedzkiego na drodze pokojowej, przez ustępstwa terytorialne w Inflantach i rezygnację Zygmunta III Wazy z tytułu króla szwedzkiego.

      W latach 1611-1625 co najmniej sześciokrotnie posłował na sejm.

      Brał udział w wojnie ze Szwecją od roku 1625. Nie posiadając talentów wojskowych dał się zaskoczyć armii szwedzkiej pod Walmojzą, gdzie jego korpus został całkowicie rozbity. Zebrawszy resztki wojsk zaczął współdziałać z hetmanem polnym Krzysztoofem Radziwiłłem, rozpoczynając działania zaczepne. Ze względu na nadciągające większe siły szwedzkie byli jednak zmuszeni się wycofać. W czerwcu 1626 dowództwo nad wojskiem litewskim powierzono Aleksandrowi Gosiewskiemu, a Jan Stanisław udał się ze swoim pocztem do Prus, gdzie przebywał Zygmunt III.

      Począwszy od roku 1627 zaczął podupadać na zdrowiu, zapadając na nie do końca rozpoznaną chorobę psychiczną. W latach 1628-1629 wyjeżdżał do wód do Czech i Włoch. W 1630 przebywał na dworze cesarskim w Wiedniu.

      Po powrocie do kraju brał udział w sejmach 1631 i 1632. Przygotowywał własne oddziały na wyprawę smoleńską Władysława IV w 1633. Król tolerował go w swoim otoczeniu, mimo iż oznaki choroby były coraz bardziej wyraźne. Ostatnie wystąpienie publiczne Jana Stanisława odbyło się w początkach 1635.

      Zmarł 10 kwietnia 1635 w Lachowiczach.

      Kazanie na pogrzebie[1] wygłosił wybitny poeta Maciej Kazimierz Sarbiewski, SI
      Artykuł pochodzi z Wikipedii.